Deregulacja w prawie budowlanym

Spis treści:

1. Projekt deregulacji w prawie budowlanym – krótka historia
2. Zgłoszenie budowy zamiast pozwolenia
3. Zmiana definicji – uspójnienie dotychczasowej praktyki?
4. Przepisy techniczno-budowlane a odstępstwa od nich
5. Ułatwienia w postępowaniach przed organami administracji budowlanej
6. Podsumowanie

W 2025 r. rozpoczął się proces zmniejszania obciążeń regulacyjnych w wielu dziedzinach prawa, w tym w prawie budowlanym. Zmiany mają służyć realizacji zasady zrównoważonego rozwoju i dostępności, ochronie ludności cywilnej i zapewnianiu bezpieczeństwa wewnętrznego oraz zwiększaniu efektywności energetycznej.

Ustawodawca od lat planuje zmniejszyć wymogi dla obiektów budowlanych. Z jednej strony zmniejszenie zobowiązań podmiotów administrowanych może stanowić znaczne ułatwienie dla potencjalnych inwestorów, umożliwiając budowę mniejszych obiektów bez konieczności przechodzenia długotrwałego postępowania przed organem administracji architektoniczno-budowlanej. Z drugiej – może doprowadzić do zaburzeń w planie zagospodarowania przestrzennego, skutkując powstaniem obiektów wpływających na ten plan bądź krajobraz.

Projekt deregulacji w prawie budowlanym – krótka historia

Rada Ministrów 10 czerwca 2025 r. przyjęła projekt ustawy o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (dalej: ustawa) [1]. Projekt zakładał zwiększenie katalogu inwestycji, dla których nie będzie wymagane pozwolenie na budowę. Jest to fragment większych prac nad deregulacją szeregu gałęzi prawa [2]. Zgodnie z założeniami celem miało być także wprowadzenie ułatwienia w postępowaniach prowadzonych na podstawie prawa budowlanego, które były przedmiotem wątpliwości interpretacyjnych podnoszonych uprzednio w doktrynie i orzecznictwie oraz przez inwestorów [3].

Projekt ten był przedmiotem prac w Sejmie RP, gdzie został skierowany do I czytania w komisjach 15 października 2025 r. Z kolei 6 listopada 2025 r. przeszedł II czytanie na posiedzeniu Sejmu, zaś 7 listopada 2025 r. Sejm 436 głosami „za” przyjął ustawę. Ustawa była przedmiotem prac w Senacie, które zakończyły się wniesieniem poprawek, poprawki te zostały przyjęte przez Sejm na 46. posiedzeniu Izby, które odbyło się 4 grudnia 2025 r. Ustawa 5 grudnia 2025 r. została przekazana Prezydentowi RP do podpisu, a została podpisana 18 grudnia 2025 r. [4]

Większość przepisów ustawy weszła w życie 6 stycznia 2026 r. Część dotycząca zmiany zakresu obiektów budowlanych niewymagających pozwolenia na budowę weszła w życie 1 stycznia 2026 r. Zmienione definicje budynków mieszkalnych i budynków gospodarczych oraz przepisy odnoszące się do rozwiązań zamiennych wejdą w życie 20 września 2026 r. Przepis 5 ustawy wszedł już w życie 22 września 2025 r. Wydłuża on termin zgłoszenia tymczasowego obiektu budowlanego ustawionego w ramach relokacji ludzi z terenów powodziowych do 2 lat od dnia rozpoczęcia robót budowlanych.

Zgłoszenie budowy zamiast pozwolenia

Ustawa znacznie zmniejsza wymóg uzyskania pozwolenia na budowę, zastępując go zgłoszeniem budowy. Zamiast wymaganego dotychczas pozwolenia na budowę w wielu przypadku potrzebne będzie już tylko zgłoszenie budowy albo brak zgłoszenia na budowę. Dotychczasowy katalog obiektów budowlanych i budowli w projekcie ustawy obejmował takie obiekty jak:

• wolnostojące przydomowe budowle ochronne o powierzchni użytkowej do 35 m², bez zmiany zewnętrznych ścian i konstrukcji;
• wolnostojące budynki użyteczności publicznej o powierzchni użytkowej do 200 m²;
• kontenery telekomunikacyjne do 35 m² i 3 m wysokości;
• boiska i korty sportowe;
• przydomowe zadaszone tarasy; tarasy powyżej 35 m², ale nieprzekraczające 50 m² powierzchni zadaszenia – będą mogły być budowane na zgłoszenie; dla tarasów do 35 m² powierzchni zadaszenia – zgłoszenie nie będzie wymagane;
• przepusty do 20 m długości i przekroju wewnętrznym do 3 m² oraz wyloty do cieków naturalnych.

Zmiany obejmują szczególne ułatwienia dla rolników, którzy będą mogli budować zbiorniki na wodę opadową i roztopową do 30 m3 jako uzupełnienie zabudowy zagrodowej na istniejących działkach siedliskowych bez konieczności opracowywania projektu budowlanego (bez konieczności uzyskania pozwolenia na budowę). Ułatwienia obejmują budowę basenów i oczek wodnych. Instalacje do 50 m² będą mogły być realizowane bez zgłoszenia, w tym przy budynkach rekreacji indywidualnej, a baseny do 15 m2 i oczka do 10 m2 w Rodzinnych Ogrodach Działkowych. Dodatkowo instalacje o wysokości poniżej 12 m i magazyny energii o pojemności niewiększej niż 20 kWh nie będą wymagały sporządzenia projektu budowlanego [5].

Na skutek prac legislacyjnych w parlamencie katalog ten został zmieniony. Katalog obiektów, co do których nie jest wymagane zgłoszenie ani pozwolenie na budowę, został poszerzony.

Zmiany legislacyjne umożliwiające budowę oczek wodnych oraz obiektów małej architektury bez pozwolenia na budowę i ograniczenie wymogu uzgadniania na obszarach Natura 2000 budziły znaczne kontrowersje ze strony organizacji ekologicznych. Jako głos krytyczny podnoszono argument, że nadmierna uproszczona legalizacja małej architektury może spowodować rozlewanie się infrastruktury, a w konsekwencji doprowadzić do zmniejszenia obszarów cennych przyrodniczo [6].

Zmiana definicji – uspójnienie dotychczasowej praktyki?

Budynek mieszkalny

Ustawodawca w art. 3 wprowadził zmienioną definicję budynku mieszkalnego, działki budowlanej, magazynu energii elektrycznej. Zmieniono definicję budynku mieszkalnego, dokonując podziału na budynek mieszkalny jednorodzinny i budynek mieszkalny wielorodzinny (art. 3 pkt 2a ustawy). Dodano szereg innych definicji powiązanych z definicją budynku (art. 3 pkt 2b–2f ustawy).

Powstanie tego rodzaju definicji wynika z podnoszonych uprzednio w doktrynie i orzecznictwie (m.in. Trybunał Konstytucyjny) wątpliwości co do zgodności z Konstytucją RP rozporządzeń regulujących warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki. Dotyczyły one zamieszczenia definicji budynków gospodarczych w rozporządzeniu w sytuacji, w której w opinii doktryny przedmiotowa materia powinna być ustawowa. Innego rodzaju zastrzeżenia podnoszono w praktyce decyzyjnej i orzeczniczej, kiedy w pozwoleniu na budowę wskazywano przyszłe przeznaczenie budynku (np. budynki rekreacyjne, budynki gospodarcze) [7]. Dlatego definicje te zostały w pewnej mierze przeniesione z rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie [8].

Budynek gospodarczy

Wprowadzona definicja budynku gospodarczego dotyczy budynków przeznaczonych do niezawodowego wykonywania działalności gospodarczej i przechowywania materiałów, sprzętu i płodów rolnych. Odpowiada ona definicji przyjętej w orzecznictwie [9], jednak jej zakres nie zawiera już służebnej funkcji wobec budynku mieszkalnego i potrzeb jego mieszkańców.

Budynek użyteczności publicznej

Definicja budynku użyteczności publicznej (art. 3 pkt 2e) została uzupełniona o budynki przeznaczone m.in. do świadczenia usług farmaceutycznych, obiekty rekreacyjne. Wyłączono z jej zakresu budynki socjalne oraz budynki znajdujące się na terenach zamkniętych określonych decyzją MON, w których nie są realizowane funkcje użyteczności publicznej. Zmiana ta wydaje się racjonalna w przypadku budynków socjalnych, które mogłyby stanowić budynki mieszkalne, ujednolicając ich klasyfikację. Wątpliwości interpretacyjne pojawią się natomiast wokół innych budynków socjalnych.

Nowe definicje

Wprowadzono definicję budynku zamieszkania zbiorowego. Jest to budynek przeznaczony do okresowego pobytu ludzi, zwłaszcza hotel, motel, pensjonat, dom wypoczynkowy, dom wycieczkowy, schronisko młodzieżowe, schronisko, internat, dom studencki, budynek koszarowy, budynek zakwaterowania na terenie zakładu karnego, aresztu śledczego, zakładu poprawczego lub schroniska dla nieletnich lub budynek socjalny, a także budynek przeznaczony do stałego pobytu ludzi, z wyłączeniem placówki opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego, dom rencisty i dom zakonny. Taka definicja nie budzi znaczących wątpliwości interpretacyjnych, które mogą się przejawiać w przypadku kwalifikacji placówek opiekuńczo-wychowawczych czy domów rencisty – jako budynków mieszkalnych czy jako innych budynków.

Budynkiem rekreacji indywidualnej w rozumieniu nowej ustawy będzie budynek przeznaczony do okresowego wypoczynku ludzi.

Wprowadzenie powyższych zmian oznacza konieczność zmiany rozporządzenia ustanawiającego warunki techniczne dla budynków oraz rozporządzenia ustanawiającego warunki użytkowania budynków. Zmiany te powinny być spójne z przepisami ustawy, a niekiedy w niezbędnych przypadkach odsyłać do prawa budowlanego. Zmiany wprowadzone ustawą nadal mogą budzić wątpliwości interpretacyjne odnośnie do klasyfikacji niektórych budynków, choć realizują postulat zmiany metody regulacji na ustawę.

Ustawodawca nadał nowe brzmienie definicji działki budowlanej, odsyłając do definicji zawartej w art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym [10].

Wprowadzono autonomiczną definicję magazynu energii elektrycznej, odwołującą się do definicji zawartej w art. 3 pkt 10k prawa energetycznego. Uzupełniono ją o instalację umożliwiającą magazynowanie energii elektrycznej i wprowadzenie jej do instalacji elektrycznej obiektu budowlanego lub bezpośrednie zasilanie urządzeń budowlanych. Definicja ta wydaje się korygować definicję zawartą w prawie energetycznym, co może budzić wątpliwości natury techniki legislacyjnej. Umożliwia też wykonanie robót budowlanych, takich jak ustawienie i wprowadzenie instalacji umożliwiającej magazynowanie energii do obiektu budowlanego.

Przepisy techniczno-budowlane a odstępstwa od nich

Lista przepisów techniczno-budowlanych została uzupełniona o warunki techniczne, warunki techniczne użytkowania i warunki techniczne usytuowania budowli ochronnych (art. 7 ust. 1 pb). Przepisy te sformułowane w formie rozporządzeń uznaje się za przepisy prawa powszechnie obowiązującego, stosowane wprost [11].

Ustawą rozszerzono możliwość odstępstwa od norm technicznych, dając inwestorowi sposobność wdrożenia rozwiązań zamiennych. W doktrynie uznaje się, że odstępstwo od norm technicznych na rzecz rozwiązań zamiennych jest możliwe w przypadkach specyficznych uniemożliwiających realizację prawa do zabudowy. Niemniej jednak za takie przypadki uznaje się m.in. kształt i specyficzny tryb ukształtowania nieruchomości, warunki terenu będącego miejscem położenia nieruchomości, stan zagospodarowania nieruchomości [12]. Ustawodawca wdrożył zamienne rozwiązania względem wymagań w zakresie ochrony zdrowia, środowiska i BHP. Wprowadził też rozbieżną właściwość organów: WIS, wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, właściwego państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego wydanej w porozumieniu z właściwym okręgowym inspektorem pracy w przypadku rozwiązań zamiennych względem BHP. Właściwość ta została jednak uzależniona od charakteru stosowanych rozwiązań zamiennych w dziedzinie ochrony zdrowia, środowiska czy BHP. Ustawodawca dokonał znacznego odstępstwa od dotychczasowych zasad, ograniczając wymóg pozyskania zgody na odstępstwo do pozytywnej opinii niektórych organów. Ułatwi to możliwość stosowania zamiennych, nowatorskich względem dotychczas stosowanych rozwiązań technicznych i architektonicznych.

Należy jednak wskazać, że rozwiązania zamienne nie powinny powodować zagrożenia życia lub bezpieczeństwa mienia i ograniczać dostępności. Takie rozwiązanie wymagałoby stosowania przepisów ustawy o dostępności na etapie projektowania owych rozwiązań zamiennych. Nie mogłoby ono przeważyć nad interesem publicznym, na który składa się obowiązek zapewnienia odpowiednich warunków sanitarnych, dostępności i dobrostanu środowiska [13]. Ma to pozwolić uniknąć sytuacji umożliwiających ograniczenie dostępności i wykluczenia znacznych kategorii osób korzystających z budynków.

Ułatwienia w postępowaniach przed organami administracji budowlanej

Treść odwołania

Przepis 10b pb stanowi lex specialis względem art. 128 kpa, który nie ustanawia wymogów co do treści odwołania poza wskazaniem, że strona nie jest zadowolona z decyzji. Artykuł dotyczy decyzji wydawanych na podstawie przepisów prawa budowlanego. Wymaga przedstawienia zarzutów do decyzji i zakresu żądania z uwzględnieniem dowodów popierających żądanie. Umożliwia to organowi wezwanie do usunięcia braków w terminie 14 dni od dnia wniesienia odwołania lub zażalenia. Przepis ten de facto stanowi o profesjonalizacji obrotu prawnego: nakazuje wskazywanie zarzutów, formalizuje treść odwołania, umożliwiając jednoznaczną konkretyzację tych zarzutów.

Dotychczas podobne przepisy nie znajdowały się w prawie budowlanym, co oznaczało stosowanie przepisów ogólnych kpa. W doktrynie słusznie się podkreśla, że celem postępowania administracyjnego była konieczność deformalizacji trybu postępowania w związku z brakiem ustanowienia przymusu korzystania z pełnomocników profesjonalnych [14], zaś taka redakcja przepisu powinna skłaniać do konieczności jego umieszczenia w ramach zmiany prawa budowlanego.

Dokumentacja techniczna

Z perspektywy inwestora znacznym ułatwieniem będzie ograniczenie obowiązku dołączania do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę uzgodnionej dokumentacji technicznej pod względem przeciwpożarowym w przypadku wybranych budynków.

Pouczenie

Jedną ze zmian jest wprowadzenie instytucji pouczenia o konieczności doprowadzenia do ładu prawnego nieruchomości poprzez dodanie art. 51a prawa budowlanego. Dopiero po upływie 60 dni od pouczenia organ nadzoru sprawdza, czy budowa została doprowadzona do stanu zgodnego z decyzją, warunkami określonymi w projekcie zagospodarowania działki i zatwierdzonym projektem budowlanym. W razie stwierdzenia, że roboty nie zostały doprowadzone do stanu zgodnego z decyzją, projektem zagospodarowania lub projektem budowlanym, organ może nakazać:

• rozbiórkę;
• wstrzymanie robót budowlanych;
• doprowadzenie do zgodności ze stanem prawnym;
• sporządzenie projektu zamiennego w razie istotnego odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego.

Przepis ten jest ułatwieniem dla organu, ponieważ w przypadku nieznacznego odstępstwa od norm budowlanych, niezagrażającego życiu lub zdrowiu organ nie będzie wstrzymywał prac budowlanych lub nakazywał rozbiórki. Dla inwestora korzyścią mogłoby być uniknięcie konieczności wstrzymywania robót budowlanych w przypadku nieznacznych odstępstw od projektu. Zaś znacznym ryzykiem, podnoszonym już na etapie prac parlamentarnych [15], jest możliwość dowolnej oceny stanu robót budowlanych przez organ nadzoru budowlanego, a w konsekwencji poprzestanie na pouczeniu inwestora wobec robót prowadzonych w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu. Wówczas dochodziłoby do sytuacji, w których realizacja robót budowlanych w sposób sprzeczny z normami budowlanymi mogłaby spotkać się z nieproporcjonalną reakcją organu nadzoru. Wobec tego ustawodawca powinien ograniczyć tę możliwość do sytuacji nieznacznych, opisując ich charakter.

Użytkowanie budynku

Istotną zmianą jest możliwość użytkowania budynku po zawiadomieniu organów z uwzględnieniem art. 55 i 57 prawa budowlanego. Dotychczas te przepisy stanowiły wyjątki względem art. 54. Oznaczało to, że zawiadomienie organów stanowiło dwa odrębne tryby. W trybie określonym art. 55 oraz art. 57 następowało dopiero po uzyskaniu pozwolenia na użytkowanie [16]. Ustawodawca doprowadził do jego ujednolicenia, nakładając dodatkowy obowiązek na inwestora.

Brak sprzeciwu

Dodatkowo na inwestora został nałożony obowiązek przedłożenia zawiadomienia o braku sprzeciwu lub uwag ze strony organów Inspekcji Sanitarnej i Państwowej Straży Pożarnej (art. 57 ust. 3 prawa budowlanego). Względem organu nadzoru budowlanego obowiązek weryfikacji dokumentów przedłożonych przez inwestora ograniczono do weryfikacji oświadczenia i dokumentów wskazanych w art. 34 ust. 3d prawa budowlanego, które potwierdzają posiadanie uprawnień budowlanych przez projektanta opracowującego i projektanta sprawdzającego projekt budowlany (art. 57 ust. 4). Z jednej strony obowiązek ten ogranicza pole do interpretacji organu i jego swobodę decyzyjną, a z drugiej – uniemożliwia dokładną weryfikację dokumentacji dołączonej do wniosku o pozwolenie na użytkowanie. Z kolei organ został zobowiązany do zwrotu inwestorowi zarówno dokumentów budowy i oświadczeń, jak i papierowego dziennika budowy, jeżeli były one dołączone w oryginale do wniosku o pozwolenie na użytkowanie lub zawiadomienia o zakończeniu budowy. Oznacza to, że od chwili uzyskania pozwolenia na użytkowanie dziennik budowy i oświadczenia zostaną zwrócone inwestorowi.

Dzienniki budowy

Inwestorom oraz organom nadzoru wydłużono możliwość prowadzenia papierowych dzienników budowy do 2031 r., z wyłączeniem obiektów budowlanych będących w zarządzie Ministra Obrony Narodowej, co do których dziennik budowy jest prowadzony zawsze w formie papierowej (art. 47v prawa budowlanego). Ułatwi to pozostawianie dokumentacji budowy w formie papierowej, ograniczając koszty wdrożenia elektronicznego dziennika budowy. Do celów dowodowych pozostawienie dziennika budowy w formie papierowej może służyć wykazaniu poszczególnych etapów budowy i ewentualnych nieprawidłowości, które zaszły na skutek prowadzenia budowy.

Z perspektywy cyfryzacji prowadzenie papierowej dokumentacji budowy może pociągnąć za sobą ryzyko jej uszkodzenia lub zaginięcia. Wdrożenie elektronicznej dokumentacji budowy może zminimalizować to ryzyko.

Książka obiektu budowlanego

Wprowadzono obowiązek prowadzenia książki obiektu budowlanego dla obiektów budowlanych niewymagających zgłoszenia, włączając w to budowle ochronne. Książka taka jest prowadzona w formie elektronicznej (c-KOB). Niemniej jednak jej prowadzenie dla obiektu budowlanego jest wbrew zamierzeniu ustawodawcy dodatkowym obowiązkiem. Może to prowadzić do licznych rozbieżności interpretacyjnych w praktyce organów administracji.

Prowadzenie książki w formie cyfrowej pozwoli uniknąć nieprawidłowości, jakie wynikałyby z prowadzenia papierowej książki w przypadku takiego rodzaju obiektów budowlanych.

Stan zgodny z prawem

Jedną z istotniejszych zmian wprowadzonych nowelizacją jest zwiększenie uprawnień organu nadzoru budowlanego. Jeżeli od zakończenia prowadzenia robót budowlanych upłynęło co najmniej 10 lat, organ sprawdza, czy roboty budowlane powodują zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi. Musi zatwierdzić albo nakazać doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem w przypadku wystąpienia istotnych niezgodności z zatwierdzonym projektem budowlanym, projektem zagospodarowania działki lub terenu lub w przypadku prowadzenia robót budowlanych bez wymaganego zezwolenia lub zgłoszenia lub w sposób zagrażający bezpieczeństwu lub mieniu.

Ustawodawca rozróżnił przypadek, w którym roboty prowadzono w sposób niezgodny z zatwierdzonym projektem budowlanym i z naruszeniem art. 50 ust. 1, od sytuacji, w których wystąpiły rozbieżności z zatwierdzonym projektem budowlanym. W pierwszej z nich ustawodawca zastosował możliwość nałożenia nakazów i zakazów, tj. nakazu rozbiórki czy nakazu doprowadzenia do stanu zgodnego z projektem lub stanu zgodnego z prawem – bardziej radykalną formę ingerencji [17]. W drugim przypadku dopuścił legalizację w postępowaniu uproszczonym. Taka regulacja budzi bardzo poważne wątpliwości z perspektywy zachowania ładu przestrzennego, co jest podnoszone przez przedstawicieli branży nieruchomości. Umożliwia też uproszczoną legalizację nowych tzw. samowoli budowlanych [18].

Odpowiedzialność za utrzymanie budynków

Ustawodawca wprowadza przepis karny sankcjonujący utrzymanie budynków w należytym stanie technicznym, użytkowanie obiektu w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz zapewnienie bezpiecznego użytkowania obiektu budowlanego. Grozi za to kara grzywny w wysokości do 100 stawek dziennych, ograniczenie wolności i pozbawienie wolności do 1 roku (art. 91a prawa budowlanego).

Celem tego przepisu jest utrzymanie zniszczonych lub budynków zarządzanych niezgodnie z ich przeznaczeniem lub wymaganiami ochrony środowiska i nakładanie relatywnie wysokich kar. Nie wiadomo jednak, czy taka odpowiedzialność będzie ponoszona posiłkowo przez osoby prawne. Przepis ten był już przedmiotem badania przez Trybunał Konstytucyjny (wyrok z 9 lutego 2021 r., P 15/17), który stwierdził jego niezgodność z Konstytucją RP.

Podsumowanie

Projekt ustawy zgodnie z założonym celem rzeczywiście zmniejsza obciążenia regulacyjne. Należy zauważyć, że niektóre zmiany związane z umożliwieniem budowy magazynów energii bądź umieszczeniem w ramach przepisów techniczno-budowlanych warunków technicznych budowli ochronnych łączą się z reagowaniem na niestabilną sytuację polityczną, połączonej z potencjalnym deficytem energii elektrycznej lub wody.

Jednym z zamierzeń ustawodawcy jest dążenie do realizacji konstytucyjnej zasady zrównoważonego rozwoju. Zmniejszono znacznie wymóg uzyskania pozwolenia na budowę, ułatwiając realizację inwestycji w zakresie małej architektury i basenów, a także w zakresie magazynowania energii elektrycznej i energii odnawialnej. Obniżono wymóg zgłaszania organowi administracji architektoniczno-budowlanej szeregu obiektów małej architektury. Planowanie zagospodarowania poprzez umieszczanie dużej liczby obiektów małej architektury, kiedy nie jest to konieczne, budzi jednak uzasadnione wątpliwości.

Ustawa wprowadziła także nowe rozwiązania proceduralne, w szczególności procedurę pouczenia o konieczności doprowadzenia do stanu zgodnego z zatwierdzonym projektem budowlanym („żółta kartka”) czy ujednolicenie postępowania w przedmiocie uzyskania pozwolenia na użytkowanie w przypadku zaistnienia rozbieżności z zatwierdzonym projektem budowlanym. Ustawa rozwiązała część podnoszonych w doktrynie i orzecznictwie wątpliwości natury konstytucyjnej odnoszących się do umieszczenia definicji powiązanych budynków z uwagi na ich przeznaczenie (np. budynku gospodarczego, budynku rekreacji indywidualnej).

 

Przypisy

1. Sejm X Kadencji, druk nr 1379, s. 1. Aktualnie jest to ustawa z dnia 4 grudnia 2025 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw, DzU z 2025 r., poz. 1847.
2. M. Walków, Deregulacja w budownictwie. Rząd przyjął projekt, tinyurl.com/deregulacja [dostęp: 08.01.2026].
3. Sejm X Kadencji, Uzasadnienie do projektu ustawy, druk nr 1379, s. 1.
4. Prezydent.pl, Prezydent podpisał 15 ustaw; zawetował 3, tinyurl.com/prezydentustawa [dostęp: 08.01.2026].
5. MRiT, Deregulacja w Prawie budowlanym – uproszczenie i przyspieszenie inwestycji, tinyurl.com/govderegulacja [dostęp: 08.01.2026].
6. Instytut Analiz Środowiskowych, Deregulacja Prawa Budowlanego a ochrona przyrody. Stanowisko IAŚ, tinyurl.com/iaspb [dostęp: 08.01.2026].
7. J. Góralski [w:] Prawo budowlane. Komentarz, red. D. Sypniewski, wyd. II, Warszawa 2025, art. 7.
8. Tekst jedn. DzU z 2022 r., poz. 1225 ze zm.
9. Wyrok WSA w Krakowie z 30 listopada 2018 r., II SA/Kr 1382/18. W orzecznictwie podnoszono problem zmiany przeznaczenia budynku gospodarczego na budynek mieszkalny.
10. Tekst jedn. DzU z 2024 r., poz. 1130, 1907 i 1940 oraz z 2025 r., poz. 527 i 680 ze zm.
11. Wyrok NSA z 28 maja 2020 r., II OSK 2517/19.
12. T. Asman, Z. Niewiadomski [w:] Prawo budowlane. Komentarz, red. Z. Niewiadomski, wyd. 12, Warszawa 2024, art. 9.
13. G. Kuźma, A. Kornecka, J. Kornecki [w:] Prawo budowlane. Komentarz, red. D. Okolski, wyd. 24, Warszawa 2025, art. 9.
14. A. Krasuski, Ochrona tymczasowa aktu lub czynności w postępowaniu przed organem i sądem administracyjnym, Warszawa 2025, s. 39–42.
15. Opinia prawna OBiSL KIRP dot. projektu ustawy o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw, tinyurl.com/kirpopinia [dostęp: 08.01.2025].
16. R. Tymiec, K. Sielicki [w:] Prawo budowlane…, dz. cyt., art. 54.
17. Zob. N. Nowak, Proceduralne możliwości odwołalności skutków samowoli budowlanej, PPP 2020, nr 2, s. 55–70.
18. P. Zańko-Gulczyński, Legalizacja samowoli budowlanej już po 10 latach. Nadchodzi wielka deregulacja Prawa budowlanego, tinyurl.com/muratorlegalizacja [dostęp: 08.01.2026].

---

Autor

Anastazja Drapata

Autorka jest założycielką projektu badawczego Laboratorium Prawnicze Legal Lab, działającego od marca 2023 r., w ramach którego bada powiązania nauk prawnych z fizyką sieci złożonych i prognozuje potencjalne rozwiązania legislacyjne oraz orzecznicze. Aktualnie jest związana naukowo z Uniwersytetem Warszawskim.